گل رؤ یا

کاش می شد خاک راهت

                              روی چشمم خانه می داشت

                                                              اشک شوق از بودن تو

                                                                                           روی چشم دانه می کاشت

 

شب، همه شب بی تو بودن

                                  از غم بی تو سرودن

                                                             می کند قلب مرا تنگ

                                                                                         می کند با روح من جنگ

 

 

 آه ، ای بیگانه با من

                             اندکی همراه من باش

                                                         دل تو را دزدید از شب

                                                                                        مه  شام  تار  تن  باش

 

 

تو گل رؤ یای  من شو

                             من میشم مست تن تو

                                                       عطر تو عطر گل یاس

                                                                                   یاس خوشبو من و بشناس

 

شهرزاد بانو